Dan begint de show. We oefenen eerst de samenzang. (Aha, het kerstconcertgevoel).

Er wordt gezongen, geacteerd, het orkest speelt mooie muziek, het koortje zingt op de achtergrond mee. Het beeld is prachtig en vol humor: we genieten van een prachtig decor en een heuse woonkamer van Scrooge. De inzet van alle spelers is roerend. Hoe jong ze ook zijn, er straalt enthousiasme van uit, plezier in het optreden. En vertrouwen in het verhaal. ‘Om te vieren, moet je samenkomen en je geluk delen.’ Het verhaal is bij iedereen bekend en toch is het goed om het weer opnieuw te beleven. Vooral als dat met onze eigen leerlingen is in onze vertrouwde omgeving.

De tijd vliegt en voor ik het weet is het voorbij. We hebben fantastisch Engels gehoord en ook een beetje Mestreechs mèt ‘ne kwinkslaag. Ik heb genoten en aan het applaus te horen, met mij alle anderen in de zaal. Jacco spreekt de wens uit om hier een traditie van te maken en een joelend applaus van de crew valt hem ten deel.

Alle aanwezige docenten delen namens de school een roos uit aan alle Zotteklappers. Onze manier om te zeggen: well done and keep up the good spirit!