Nieuws > Nieuws 2007-2008 > Joël Helmer wint
Joël Helmer (TT1C) wint accordeonconcours in Italië
Joël Helmer (12) won de 1e prijs op een internationaal accordeonconcours in Lanciano in de categorie “ klassiek, solisten t/m 12 jaar”. Hij is pas twee jaar bezig en heeft les van Anatoli Senine.
Hij mag in 2008 deelnemen aan een internationaal concours in St. Petersburg.
Joël, van harte gefeliciteerd! Een fantastische prestatie!
.jpg)
Lees hier de belevenissen van Joël:
Hij mag in 2008 deelnemen aan een internationaal concours in St. Petersburg.
Joël, van harte gefeliciteerd! Een fantastische prestatie!
Lees hier de belevenissen van Joël:
Hoi, ik ben Joël Helmer en zit in TT1C.
Ik heb op 6 en 7 oktober meegedaan aan een internationaal accordeonconcours in Italië , waar ik 1e ben geworden. Voor eerst eens daar te komen moest ik ( jammer genoeg) al om 3 uur s ’nachts mijn bed uit voor eerst naar Charleroi te rijden, daar 2 uur te wachten, dan 2 uur te vliegen en daarna nog eens ongeveer 2 en een half tot 3 uur te rijden.
Maar ja, eenmaal daar is het dan toch weer leuk. Eenmaal in het hotel was het toch weer even schrikken. Ik was nl. bij de dag ervoor ingedeeld. Dat betekende dus spullen in de kamer leggen en weer naar de organisatie toe, die mij op zondag indeelde.
De rest van de dag ben ik gaan luisteren naar andere deelnemers in het theater. De dag daarna ( zondag) ben ik weer lekker vroeg opgestaan om al in te spelen zodat ik om 9 uur goed zou kunnen spelen.
9 uur: geen jury te bekennen in het theater.
Maar ja, eenmaal daar is het dan toch weer leuk. Eenmaal in het hotel was het toch weer even schrikken. Ik was nl. bij de dag ervoor ingedeeld. Dat betekende dus spullen in de kamer leggen en weer naar de organisatie toe, die mij op zondag indeelde.
De rest van de dag ben ik gaan luisteren naar andere deelnemers in het theater. De dag daarna ( zondag) ben ik weer lekker vroeg opgestaan om al in te spelen zodat ik om 9 uur goed zou kunnen spelen.
9 uur: geen jury te bekennen in het theater.
Kwart na 9: nog steeds niemand. Half 10: nog steeds niemand.
Kwart voor 10: komt de eerste eens binnen lopen.
10 uur: kan ik eindelijk eens beginnen nadat er weer flink wat zenuwen zijn bij gekomen, maar het ging naar mijn idee goed voor als je opeens niet voor de kinderjury zit maar de professionele.
Toen ik klaar was heb ik mijn accordeon weer terug in de koffer geduwd en ben ik na wat te hebben gegeten, weer naar de andere deelnemers gaan luisteren.
Toen we die avond voor de prijsuitreiking kwamen, kwam er alweer iemand naar ons toe van de organisatie: of we om half 10 konden komen, omdat de politieke mensen niet op tijd konden komen.
Zitten we daar dus om half 10 in het theater, beginnen ze in het Italiaans en Russisch (niet in het Engels dus) te praten. Na een tijdje word ik naar voren geroepen: “Joël Helmer ,Olanda”. Als de ene dat zegt pakt de andere een prijzenbekertje, met de grootte van een koffiebekertje.
Als ik op het podium sta geeft hij mij het bekertje en iedereen begint te lachen ( waarom zou ik op dat moment niet weten), waarna het bekertje uit mijn handen wordt gepakt door de man. Na een paar seconden kreeg ik het weer terug, maar dit keer met papiertjes erin.
Ik mocht de loting van de conservatorium-finalisten doen! Nadat dit was gebeurd moest ik weer gaan zitten en begon de gewone prijsuitreiking waarna ik een paar minuten later weer in mijn stoel zat met een certificaat, een grote prijzenbeker en een 1e plaats!
Het was een mooie gala-avond en s’ nachts om 00.15 uur was ik weer in het hotel terug. De volgende morgen uitslapen tot ongeveer 07.30 uur en lekker ontbijten. De eigenaars van het hotel kwamen bij ons zitten en we hebben langer dan 1 uur in het Engels met elkaar verteld.
Dus toch een beetje school gehad….
Toen ik klaar was heb ik mijn accordeon weer terug in de koffer geduwd en ben ik na wat te hebben gegeten, weer naar de andere deelnemers gaan luisteren.
Toen we die avond voor de prijsuitreiking kwamen, kwam er alweer iemand naar ons toe van de organisatie: of we om half 10 konden komen, omdat de politieke mensen niet op tijd konden komen.
Zitten we daar dus om half 10 in het theater, beginnen ze in het Italiaans en Russisch (niet in het Engels dus) te praten. Na een tijdje word ik naar voren geroepen: “Joël Helmer ,Olanda”. Als de ene dat zegt pakt de andere een prijzenbekertje, met de grootte van een koffiebekertje.
Als ik op het podium sta geeft hij mij het bekertje en iedereen begint te lachen ( waarom zou ik op dat moment niet weten), waarna het bekertje uit mijn handen wordt gepakt door de man. Na een paar seconden kreeg ik het weer terug, maar dit keer met papiertjes erin.
Ik mocht de loting van de conservatorium-finalisten doen! Nadat dit was gebeurd moest ik weer gaan zitten en begon de gewone prijsuitreiking waarna ik een paar minuten later weer in mijn stoel zat met een certificaat, een grote prijzenbeker en een 1e plaats!
Het was een mooie gala-avond en s’ nachts om 00.15 uur was ik weer in het hotel terug. De volgende morgen uitslapen tot ongeveer 07.30 uur en lekker ontbijten. De eigenaars van het hotel kwamen bij ons zitten en we hebben langer dan 1 uur in het Engels met elkaar verteld.
Dus toch een beetje school gehad….
De rest van de dag zijn we er lekker op uit gegaan in Italië en daarna kon de lange terugreis weer beginnen.